Testen schouderinstabiliteit

Uit Wikifysio
Ga naar: navigatie, zoeken

Tests voor instabiliteit

{passieve structuren} in volgorde van belangrijkheid. Belangrijkheid specifiteit en sensitiviteit Verschilt enorm in de literatuur! Klik op de onderstaande links.

  • Relocation test
  • Apprehension test
  • Anterior Release test
  • Load en Shift test
  • Sulcus sign
  • Posterior stress test,1 Posterior drawer,2 Posterior apprehension en instability test.


Relocation Test:

Test inst 01.jpg

Bij de relocation test wordt de apprehension positie van de apprehension test die positief was teruggebracht in de startpositie en wordt deze herhaald met een druk op de bovenarm in AP richting (anteroposteriore druk). Ofschoon ook hier meer gevoel van veiligheid wordt gegeven door een volle hand op de humeruskop te leggen een druk in AP richting en iets naar craniaal te geven met ondersteuning ook in de oksel.{bijv met de duim}. Als nu deze test negatief is {geen of veel minder pijn en geen apprehension} pleit dit voor een glenohumerale anteriore instabiliteit.


De apprehension test:

Test inst 02.jpg


The anteriore apprehension test wordt uitgevoerd in ruglig of zit. De schouder in een neutrale positie in 90 graden Ab-ductie. De onderzoeker houdt met een hand de pols vast en geeft met de andere hand (of duim van die hand) druk op de humeruskop van dorsaal in pa {posteroanteriore} richting exoroteert gelijktijdig de arm tot maximaal. Pijn of duidelijke afweer/afwijzing en een gevoel van neiging tot subluxatie of luxatie is indicatief voor glenohumerale instabiliteit naar anterior. Als de direct daarna uitgevoerde relocation test niet een dergelijke reactie teweeg brengt is een anteriore instabiliteit vrijwel zeker. Deze test kan ook prima in zijlig worden uitgevoerd. Patient kan in de regel beter loslaten. Echter apprehension is juist positief als de positie vermeden wordt en de testpersoon zich weert tegen de beweging in deze positie.

Techniek: De test moet voorzichtig uitgevoerd worden.Zeker als patiënten al geluxeerd hebben in het verleden. Zorg voor een goede handvatting. Geef zekerheid door met de schouderhand het glenohumerale gewricht te omvatten en ondersteun de bovenarm als de test wordt uitgevoerd in ruglig. Laat er steeds meer extensie inkomen en gebruik de tafelrand als fulcrum (hypomochlion).


Anterior Release Test:

Test inst 03.jpg

Bij de anterior release test wordt vanuit een relocation positie, dus een niet meer pijnlijke positie in 90 graden abduktie en maximale exorotatie en AP druk op de humeruskop {repositionering cq centrering humeruskop in/op glenoid}, deze druk in AP richting langzaam opgeheven. Als nu pijn en/of apprehension optreedt is deze test positief. Conclusie: mogelijke glenohumerale instabiliteit in anterieure richting.


Load and Shift Test:

Test inst 04.jpg

Bij de load and shift test wordt de humeruskop met compressie in het glenoid naar voren en naar achteren verplaatst. De mate van translatie is indicatief voor laxiteit cq instabiliteit. Tevens kunnen kliks indicatief zijn voor mogelijk labrumletsel. De andere hand {op dit plaatje de re. hand van de onderzoeker} omvat met duim de achterzijde hoek acromion spina scapulae, met de wijsvinger acromion en coracoid en kan zodoende scapula en dus glenoid tegengesteld weerstand geven als de humeruskop in AP en PA richting wordt verschoven. Deze linker hand van de onderzoeker omvat de humeruskop in zijn geheel.

Sulcus Sign:

Test inst 06.jpg


Vanuit stand of zit wordt door de onderzoeker een trekkende kracht gegeven aan de arm.naar caudaal In dit voorbeeld wordt met de wijsvinger en duim de mate van translatie gevoeld. Overmatige caudaal translatie is indicatief voor laxiteit en/of instabiliteit. Test aan beide zijden uitvoeren. Deze test kan ook positief zijn zonder klachten van instabiliteit.

De Posterior Stress Test:

Test inst 05.jpg


De arm wordt in 90 graden flexie gebracht en de arm is geendoroteerd. Een posteriore druk wordt gegeven op de elleboog terwijl het mediale deel van het schouderblad wordt gestabiliseerd. De patiënt moet zich zoals bij praktisch alle tests goed ontspannen.

Posterior Drawer Test:


De onderzoeker staat naast de schouder van de patiënt. De ene hand van de onderzoeker omvat de elleboog die 120 graden geflecteerd is. De arm van de patiënt wordt in 80 tot 120 graden ab-duktie gebracht en dan in 20 tot 30 graden horizontale flexie {ad-duktie}. De andere hand van de onderzoeker stabiliseert de scapula. De test wordt gedaan door de bovenarm te endoroteren en tegelijkertijd de arm verder naar 60/80 graden horizontaal te flecteren {adduceren}. De schouderhand waarvan de duim ventraal lateraal van het coracoid ligt kan mede nu een subluxatie naar posterior teweegbrengen.

Posterior Apprehension Test:

Test inst 07.jpg

Het is een volledig passieve test. Er wordt vanuit een 90 graden geflecteerde en ge-endoroteerde arm een compressie naar dorsaal gegeven. De patiënt in ruglig met de scapula nog net op de bank en de gewrichtslijn buiten de bank. De onderzoeker palpeert met de op dit plaatje re. hand het acromion en de humeruskop en met de linker hand wordt een posteriore druk gegeven via de elleboog in de gewrichtslijn van het glenohumerale gewricht. De re. Hand van de onderzoeker registreert de mate van translatie van de humeruskop en het eventueel klikken van de kop op de achterste glenoid rand. Deze test kan ook in 90 graden abduktie worden uitgevoerd waarbij een AP druk op de humeruskop wordt uitgeoefend.

Website schoudertesten

Youtube Schoudertesten

  • [